Workshops dinsdag

 

WORKSHOP  WS1 - OMGAAN MET AGRESSIE BIJ ASS EN VERSTANDELIJKE BEPERKING

Dinsdag 17/09/2019 - 10:20 - O&N 2 - Hippocrates 1

Auteur : Wilfried Peeters

Organisatie : Yuneco

Hoe reageer ik op agressie bij verstandelijk beperkte mensen met autisme: een praktische leidraad voor ouders, leerkrachten en begeleiders.

Personen met autisme en een verstandelijke beperking vertonen in stresssituaties vaak ernstig probleemgedrag. Terecht wordt binnen de gehandicaptenzorg en de autismehulpverlening de klemtoon gelegd op het voorkomen van probleemgedrag door het aanpassen van de omgeving. Toch kan niet alle probleemgedrag worden voorkomen en worden ouders en begeleiders die met deze groep werken geregeld geconfronteerd met ernstige agressie, automutilatie of destructief gedrag. Paniekerige of emotionele reacties hierop zijn begrijpelijk maar kunnen tot gevaarlijke escalaties leiden. In deze workshop wordt een praktische leidraad voorgesteld die gebruikt kan worden om ouders, leerkrachten en begeleiders te trainen in het adequaat reageren op die gedragsproblemen: wat kan de begeleider doen om de persoon in kwestie terug tot rust te brengen?

 

WORKSHOP  WS4 - ERVARINGSLEREN

Dinsdag 17/09/2019 - 11:50 EN 14:20  - O&N 2 - Hippocrates 5 -- max aantal deelnemers 14

Auteur : Tanja de Jong & Dagmar Sels

Organisatie : UPC KU Leuven & VZW ALBA

Binnenste? Buiten!

Dagmar en Tanja werken in verschillende organisaties uit verschillende sectoren, maar met gelijkaardige uitgangspunten. Het ervaringsleren (of wat sommigen adventure therapie noemen) brengt hen samen. Vanuit doen/actie brengen ze het binnenste - buiten (letterlijk en figuurlijk). Samenwerken vanuit verschillende organisaties. Samenwerken met jongeren. Samenwerken met avontuur en natuur. Samenwerken als groep. Ook tijdens de workshop gaan we samenwerken, in actie. Denken-doen-voelen. Om zo te ondervinden hoe we dit vertalen naar onze doelgroepen. Geen grootste dingen maar toch iets nieuws/anders. De kracht zit in de kleine dingen, in het (on)gewone. Hierdoor kan het makkelijk meegenomen worden door jongeren en gezinnen. Deze manier van werken nodigt uit om positieve dingen te zien, verwonderd te zijn, kracht te voelen. Amber (14 jaar) één van onze jongeren, deelt haar ervaring. Waar haar binnenste naar buiten kwam. Hoe haar wensen en verlangens vorm kregen in actie, iets nieuws/anders doen!

  

WORKSHOP  WS8 - HET CO-CREATIEF PROCES

Dinsdag 17/09/2019 - 14:20 - O&N 2 - Hippocrates 2

Auteur : Liesbet Monballiu

Organisatie : Therapie- en vormingscentrum Rapunzel vzw

Het co-creatief proces van samenwerken als kompas bij complexiteit.

Het doel van de workshop is aan de hand van een systemische insteek stil te staan bij het complexe samenspel van factoren die helpend, dan wel bezwarend kunnen zijn in het samenwerkingsproces om tot een gezamenlijk gedragen visie te komen die tot passende antwoorden leiden.  Kinderen met complexe psychiatrische diagnoses of traumatische levensgeschiedenissen, worden vaak overspoeld door emoties en tonen probleemgedrag. De heftige gevoelens van machteloosheid en spanningen, bezwaren frequent ook de hulpverlenersrelaties. Het is dan een uitdaging om creatief te kunnen blijven in het werk en gericht te blijven zoeken naar openingen, naar wat helpend kan zijn, een verschil kan brengen. Volgens Wilson (2017) is creatief blijven niet een individuele vaardigheid, maar de uitkomst van goed teamwerk: co-creativity. Creativiteit gedijt door gezamenlijkheid. Creativiteit in geestelijke gezondheidspraktijken is begaan zijn met die processen, gebeurtenissen en strevingen die nieuwe en passende antwoorden op menselijke moeilijkheden opleveren (Wilson, 2015). Hoe kunnen we samen met het kind en zijn gezin mogelijkheden en ideeën creëren die constructief zijn, hoop en leefbaarheid brengen en leiden tot een gevoel van relationele verbondenheid ? Dit geldt ook op niveau van samenwerking met verschillende hulpverleningsinstanties. Immers, hulpverleners werken vanuit verschillende ingangen en dus met eigen procedures en perspectieven. De kijk van hulpverleners en ook van cliënten bepaalt hoe het probleem wordt gedefinieerd en welke oplossingen worden nagestreefd. Dit maakt dat er anders naar een vraagstuk wordt gekeken vanuit elke context, en bepaalt welke acties er ondernomen worden (Boeckhorst, 2014). Samenwerken werkt wanneer er vertrokken wordt vanuit een gezamenlijk gedragen visie. In dialoog gaan en het creëren van reflectieve ruimte leidt tot steun en inspiratie. Samenwerken, samen aanwezig zijn en inzetten op emotionele verbinding helpt om tot verandering te komen.

 

WORKSHOP  WS9 - SAMEN WERKEN MET OUDERS

Dinsdag 17/09/2019 - 11:50 - O&N 2 - Hippocrates 1

Auteur : Ine Jespers, Kinder- en jeugdpsychiater

Coauteurs : Els Bradt, psycholoog – Bram Fahy, psychomotors therapeut - Jotte Willem, verpleegkundige - Evi Mervilde, hoofdverpleegkundige

Organisatie : UZ Gent - Afdeling Kinder- en jeugdpsychiatrie, leefgroep kinderen

Samen werken met ouders : hoe therapie en participatie hand in hand kunnen gaan.

Sinds een viertal jaar maken we als multidisciplinair team de keuze om op onze residentiële afdeling voor kinderen van de lagere school aan de hand van een variatie van methodieken intensief met ouders aan de slag te gaan. De primaire doelstelling is hierbij om op casusniveau tot kwaliteitsverbetering te komen van de ouderbegeleiding. Nu we enkele jaren verder zijn stellen we vast dat de aanwezigheid van ouders als observator en participant een vanzelfsprekendheid geworden is in onze werking. Behalve de positieve impact op de therapeutische zorg, heeft dit ook geleid tot een actieve feedbackcultuur waarbij ouders voortdurend de kans hebben om hun stem te laten horen over het leefgroepgebeuren. In deze workshop willen we illustreren hoe we samen met ouders aan de slag gaan op therapeutisch vlak. Deelnemers zullen uitgenodigd worden om in de schoenen van de ouder te gaan staan en aan de hand van een concrete oefening kunnen proeven hoe we therapeutisch werk en ouderparticipatie samen vorm geven.

 

WORKSHOP  WS10 - TALENT MAAR GEEN DIPLOMA

Dinsdag 17/09/2019 - 10:20 - O&N 2 - Hippocrates 7  GEANNULEERD

Auteur : Ria Van Den Heuvel

Organisatie : Centrum ZitStil

Talent maar geen diploma!

Het aantal jongeren dat zonder diploma de school verlaat neemt jaar na jaar toe. Je zou ook kunnen zeggen dat het onderwijssysteem voor steeds minder kinderen geschikt is.  Hun capaciteiten worden niet ontdekt, hun talenten niet opgepikt en eigenlijk worden ze aan hun lot overgelaten.  Toch worden ze verondersteld een job te zoeken en voor een eigen inkomen te zorgen. Negatieve ervaringen van zowel jongeren als werkgevers zorgt voor demotivatie en afhaken van beide partijen. We presenteren een methodiek om samen met de jongere, zijn familiale context, vriendenkring en peers, anders naar hun talent te kijken en hun successen in kaart te brengen, en ze te vertalen naar verwachtingen en vereisten op de werkvloer. De methode vergroot enorm de kans tot een succesvolle eerste werkervaring.

 

WORKSHOP  WS12 - DE PRIMAIRE TRIADE

Dinsdag 17/09/2019 - 11:50 - O&N 2 - Hippocrates 3

Auteur : Greet Splingaer

Organisatie : VZW Rapunzel

De primaire triade als ontwikkelingsbasis voor jonge kinderen en gezinnen: een veilige exploratie via spelelementen.

Vanuit een gezinstherapeutische benadering en visie kijken we naar groei en ontwikkeling als een co-evolutief proces waarin zowel de kinderen, de ouders, het gezin en hun context een evolutie doormaken. De vroege ervaringen van een kind worden georganiseerd binnen een “co-parenting team” dat de wisselwerking aangaat met het unieke persoontje van het kind. Het kind daagt vanuit zijn ontwikkelingsthema’s het gezin uit tot verdere differentiatie en een verhoogde complexiteit.   Vanuit een systemische visie wordt er extra aandacht besteedt aan de “primaire triade” het samenspel tussen 2 zorgfiguren en het kind. Niet enkel het dyadische contact maar ook het triadisch samenspel blijkt van cruciaal belang voor de ontwikkeling van jonge kinderen en gezinnen.  Elisabeth Fivaz–Depeursinge ontwierp de LTP (Lausanne Trilogue Play Procedure), een inspirerende onderzoeksmethode waarbij ze ouders en jonge kinderen samen laat spelen in een gestandaardiseerde setting. Zij stelde vast dat zelfs zeer jonge kinderen de triade gebruiken om spanningen en emoties te reguleren. Maar ook dat kinderen kwetsbaar zijn om ongewild in de spanningsregulatie van en tussen hun ouders terecht te komen. Uit haar onderzoek blijkt dat de structuur en dynamiek binnen de primaire triade zoals deze zich ontwikkelt in de vroege fasen van gezinsvorming geneigd zijn erg stabiel te zijn en dus een grote preventieve waarde hebben.   Vandaar is het dus belangrijk om binnen de klinische praktijk voldoende zicht te hebben op en te werken met de primaire triade. Door gebruik te maken van elementen uit de Theraplay-behandeling (Booth & Jernberg), kunnen we onze kijk op de primaire triade verder differentiëren en actief op zoek gaan naar mogelijkheden om gezinnen te ondersteunen in hun groei op vier belangrijke dimensies van gezinsinteracties nl. emotionele betrokkenheid, sensitieve structuur, verzorging en uitdaging.

 

WORKSHOP  WS15 - NETWERKEN ROND SCHOOL

Dinsdag 17/09/2019 - 14:20 - O&N 2 - Hippocrates 1

Auteur : Ellen Van den Broeck

Organisatie : centrum ZitStil

Versterkende netwerken voor ouders t.a.v. de school bij kinderen met ontwikkelings- en leerstoornissen.

Met het M-decreet en andere ontwikkelingen zoek je als ouder en school steeds mogelijkheden om de onderwijskansen van leerlingen met ADHD of andere leer-en ontwikkelingsstoornissen te verbeteren.  Scholen zetten vaak in op en investeren in stoornis specifieke vorming. De voorgestelde methodiek werkt aanvullend door te investeren in een basiskader van samenwerking tussen alle partijen. Een brede aanpak en samenwerking tussen ouders, zorgpartners en school staat hier centraal. Zorg voor de relatie en samenwerking tussen ouders en leerkrachten verhoogt immers een succesvol ondersteuningstraject voor alle leerlingen met ADHD en/of andere leer- en ontwikkelingsstoornissen.  Centrum ZitStil ontwikkelde en testte vanuit deze visie op enkele scholen de methodiek ‘zorgnetwerk’ uit. Met de methodiek van ‘zorgnetwerk’ wordt in overleg gegaan met ouders en school via vragenlijsten die als het ware een ‘foto’ maken van de huidige samenwerking. Als deze vragenlijsten zijn ingevuld en verwerkt is het tijd voor actie! Met een brainstormmethodiek worden met leerkrachten, ouders en eventueel betrokken professionelen ideeën gegenereerd en concreet uitgewerkt om de samenwerking te verbeteren en optimaliseren. Op maat van de school kan zo op korte termijn concreet worden ingezet op verbetering in samenwerking. Minder werk door meer samen werken, dat klinkt toch aanlokkelijk?

 

WORKSHOP  WS17 - BETEKENIS ASS DIAGNOSE voor ouders

Dinsdag 17/09/2019 - 11:50 - O&N 2 - Hippocrates 4

Auteur : Delphine Jacobs

Organisatie : KU Leuven - Centrum voor Biomedische Ethiek en Recht

Wat maken ouders en clinici van een ASS-diagnose ASS van een kind onder 6 jaar?

De autismespectrumstoornis(ASS)-diagnose is op korte tijd erg toegenomen in prevalentie en het begrip “autisme” wordt ook buiten de klinische praktijk veel gehoord. Maar ondanks heel wat wetenschappelijk onderzoek en klinische ervaring blijkt ASS verrassend heterogeen in al haar aspecten. In het licht van de onduidelijkheid rond  de diagnose, behandeling en prognose van ASS is het niet geweten hoe de talrijke onderzoeksresultaten vertaald worden in informatie die bruikbaar en betekenisvol is voor ouders en clinici. Mijn review van bestaand onderzoek toonde aan dat de eigen ervaringen van ouders en van clinici met een ASS-diagnose nog maar weinig empirisch onderzocht werd. Hoe ervaren ouders en clinici aan ASS-diagnose, en de invloed ervan op het kind en de ouders? Met een interview-studie onderzocht ik wat ouders en artsen meemaken, denken en voelen bij een ASS-diagnose van een kind onder 6 jaar op de “werkvloer” van het ouderschap dan wel van de klinische praktijk.

In deze workshop zal ik, na een korte inleiding over mijn onderzoek, deelnemers uitnodigen tot een dialoog tussen mijn onderzoeksresultaten en hun eigen ervaring met een ASS-diagnose. Ik wil hen aan het woord laten en met elkaar in gesprek laten gaan over wat zij professioneel meemaken, denken en voelen bij een ASS-diagnose en de mogelijke invloed ervan op een peuter/kleuter en de ouders. Daarna wil ik hen uitnodigen om in de schoenen van een ouder van een jong kind te gaan staan en vanuit die identiteit na te denken en te spreken over een ASS-diagnose. Tenslotte zal ik deze discussie samenvatten, in verband brengen met mijn onderzoeksresultaten en vanuit dit verband een “take-home message” formuleren.

 

WORKSHOP  WS20 - GROEPSOBSERVATIES ASS

Dinsdag 17/09/2019 - 14:20 - O&N 2 - Hippocrates 5

Auteur : Annelien Merckaert

Coauteurs : Ilse Van Beversluys, Eva Bruyneel

Organisatie : UZ Gent & CAR Sint-Lievenspoort - Dienst kinder- en jeugdpsychiatrie, Referentiecentrum Autisme

Groepsobservaties in functie van diagnostiek naar autismespectrumstoornis bij kinderen en jongeren.

Diagnostiek bij kinderen en jongeren in functie van autismespectrumstoornis is een complexe zaak, waarvan – naast doelgerichte onderzoeken en bevraging – observaties naar het in kaart brengen van gedrag en denkstijl een belangrijk onderdeel uitmaken. Observaties vinden plaats in zowel individuele settings, zoals tijdens psychologisch onderzoek, als in groepssituaties, zoals op school. Daarnaast gebeuren observaties meestal in een gestructureerde setting, zoals in een testlokaal waarbij op een heel duidelijke manier onderzoek wordt afgenomen, alsook in een vertrouwde omgeving, zoals in een klaslokaal waar het dagverloop gekend is, waardoor bepaalde moeilijkheden of vaardigheden echter onvoldoende opgemerkt worden. Binnen dit kader wordt het kind of de adolescent geobserveerd door elk lid van het multidisciplinaire team afzonderlijk, en worden deze gegevens tijdens een overleg op elkaar afgestemd.  In het Referentiecentrum Autisme, verbonden aan de dienst Kinder- en Jeugdpsychiatrie in het UZ Gent, worden kinderen en adolescenten bij de start van het diagnostisch proces in groepjes samengebracht waarbij ze worden uitgedaagd tot een aantal activiteiten. Een nieuw kader en de interactie met onbekende leeftijdsgenoten zorgen ervoor dat observeren doelgerichter kan gebeuren. Deze groepsobservaties worden begeleid door minimum twee onderzoekers van verschillende disciplines, zodat samenwerking vanuit een eigen professionele expertise gestimuleerd wordt en een meerwaarde met zich meebrengt.  Tijdens deze workshop wordt -o.a. aan de hand van beeldmateriaal- vooral een ervaringsgericht verhaal gebracht, waarbij zowel positieve bevindingen als aandachtspunten weergegeven worden.  Een actieve deelname van de deelnemers wordt verwacht, in die zin dat zij samen meedenken in het optimaliseren van groepsobservaties als onderdeel van een diagnostisch onderzoek.

 

WORKSHOP  WS25 - OPEN-HART-CIRKELS 

Dinsdag 17/09/2019 - 10:20 - O&N 2 - Hippocrates 5 -- max aantal deelnemers 14

Auteur : Khalid Elhatri, Lieve Windels

Organisatie : Vzw Re-Member - Wingerdbloei (Antwerpen - Kortrijk)

Open-hart-cirkels: een krachtig en liefdevol antwoord op psychische kwetsbaarheid en existentiële vragen.

Deze workshop laat mensen kennismaken met de open-hart-cirkels. Open-hart-cirkels worden momenteel aangeboden door een vijftal organisaties in Vlaanderen, en zijn  – voor het derde jaar op rij – erkend door de Vlaamse overheid in het kader van het ontwikkelen van een andere aanpak m.b.t. psychische kwetsbaarheid. Het initiatief kent zijn wortels in de Positieve Heroriëntering en werd ontwikkeld n.a.v. een eigen geraaktheid in/met psychische kwetsbaarheid. De open-hart-cirkels worden georganiseerd als laagdrempelig aanbod voor gezinnen met jongeren en jongvolwassenen tot 25 jaar die tijdelijk een psychische kwetsbaarheid ervaren, een kwetsbaarheid die zich uit in zorgwekkend gedrag als zichzelf verwonden, gedachten om niet meer te willen leven, pogingen om uit het leven te stappen,…   “Het is onze consistente ervaring dat wanneer mensen zich openstellen voor de stroom van hun emotionele ervaring, met inbegrip van wanhoop, verdriet, schuld, razernij of angst, zij het gevoel hebben dat er een gewicht van hen afvalt. Door de pijn binnen te gaan, verschuift er iets fundamenteels; er vindt een ommekeer plaats.” (Joanna Macy & Chris Johnstone)  Principes van de open-hart-cirkels zijn:  - de regie ligt bij het gezin, het gezin is zélf de aanmelder - geen wachtlijst - belang van rituelen en huiselijke ontvangst - openhartig spreken, luisteren vanuit het hart en elkaar ontmoeten, staan centraal - in duo waarbij één iemand leidt - aandacht voor de existentiële vraag, in het hier-en-nu - agenda van het gezin primeert  We vertellen wat een open-hart-cirkel is, hoe we deze faciliteren en wat de impact is op het groeiproces van gezinnen en onszelf.

 

WORKSHOP  WS29 - VROEGDETECTIE TER DISCUSSIE I

Dinsdag 17/09/2019 - 10:20 - O&N 2 - Hippocrates 4

Auteur : Gert-Jan Vanaken

Coauteurs : Kristien Hens

Organisatie : KU Leuven - Onderzoekseenheid Gezins- en Orthopedagogiek, Faculteit Pedagogische Wetenschappen

Vroegdetectie en -interventie bij ASS? Een interactieve discussie.

Vroegtijdige detectie en interventie bij jonge kinderen in het kader van autismespectrumstoornis (ASS) is een onderwerp dat debat uitlokt, zowel binnen de autismegemeenschap, als in academische en klinische milieus. Enerzijds wijst een toenemende hoeveelheid onderzoek naar vroeginterventies bij ASS op de gunstige effecten betreffende het verminderen van ASS-kenmerken en het versterken van andere relevante ontwikkelingsdomeinen. Tezelfdertijd duiken nieuwe detectiemethoden op die onder meer op basis van biologische markers reeds onder de leeftijd van twee jaar een risico-inschatting rond ASS ambiëren te maken. Het detecteren van en interveniëren bij jonge kinderen met een verhoogde kans op ASS, zelfs wanneer gedragskenmerken of dysfunctioneren nog niet op de voorgrond staan, lijkt met andere woorden dichterbij te komen  Deze evoluties doen anderzijds ook vragen rijzen. Dient ieder kind dat mogelijks aan de diagnose ASS beantwoordt noodzakelijkerwijs gedetecteerd te worden ? Is het wenselijk om op zulke jonge leeftijd al een langdurig psychiatrisch label toe te kennen aan kinderen ? Induceert een vals positieve screening geen nodeloze ouderlijke zorgen of overbehandeling ? Is ASS per definitie een conditie die te vermijden is ? Zijn ASS kern criteria gerechtvaardigde behandeldoelen ? En zo nee, waaruit bestaan dan wenselijke, zinvolle interventies?  Tijdens deze workshop gaan we op actieve manier aan de slag met deze en gerelateerde vragen. De doelstelling van deze workshop is om vanuit verschillende perspectieven te kijken naar deze vragen en haar mogelijke antwoorden.

 

WORKSHOP  WS35 - EMOTIEREGULATIE bij adolescenten

Dinsdag 17/09/2019 - 10:20 - O&N 2 - Hippocrates 1

Auteur : Brenda Volkaert

Coauteurs : Laura Wante

Organisatie : Universiteit Gent - Klinische Ontwikkelingspsychologie

Emotieregulatie bij jonge adolescenten.

De adolescentie is een kwetsbare ontwikkelingsperiode die naast verschillende veranderingen en uitdagingen, ook gekenmerkt wordt door een normatieve verandering in het gebruik van emotieregulatie strategieën. Meer specifiek gebruiken jongeren tussen de 11 en de 15 jaar meer maladaptieve emotieregulatie strategieën, alsook minder adaptieve emotieregulatie strategieën, in vergelijking met kinderen en volwassenen. Gezien recente modellen impliceren dat emotieregulatie een belangrijke rol kan spelen in het in stand houden en ontwikkelen van verschillende vormen van psychopathologie, werden er binnen onze onderzoeksgroep reeds verschillende studies uitgevoerd naar de leerbaarheid en effecten van emotieregulatie vaardigheden bij jonge adolescenten. Deze studies inspireerden ons om een nieuw emotieregulatie trainingsprogramma uit te werken, gebaseerd op een reeds geëvalueerde training voor volwassenen (de Affect Regulatie Training). In huidig programma staan zes belangrijke emotieregulatie vaardigheden centraal , namelijk ontspannen, bewust worden, accepteren, liefdevolle zelfondersteuning, actief analyseren van een emotionele ervaring en het flexibel toepassen van adaptieve emotieregulatie strategieën. De training werd zowel geëvalueerd als school-gebaseerd preventieprogramma alsook on-top van standaardzorg.

 

WORKSHOP  WS36 - EEN KLINKENDE SAMENWERKING

Dinsdag 17/09/2019 - 11:50 - O&N 2 - Hippocrates 2

Auteur : Karen Volckaert

Coauteurs : Annelies Schuermans, Katrien Scheers, Lynn Cuvry

Organisatie : Alexianen Zorggroep Tienen - Team jeugd - Pathways

Samenwerken, hoe doe je dat?

In onze eerder op het individu gerichte samenleving lijkt groepstherapie minder aan te sluiten bij de huidige denkwijze over in therapie gaan. In een maatschappij waar individualiteit, privacy en individuele keuzes maken vooraan staan, kiezen we binnen onze werking overtuigd voor een therapeutisch groepsprogramma, zonder voorbij te gaan aan de individuele noden van jongeren. Recent trauma-onderzoek van o.a. Stephen Porges en Bessel Van der Kolk, beschrijven tegelijk hoe een gevoel van veiligheid helpend is en zelfs noodzakelijk om tot verandering te komen én wijzen op het belang van leven in verbondenheid met anderen. Dit kan een tegenstelling in zich houden: wat als de groep als onveilig wordt ervaren ? Hoe dan voor voldoende veiligheid zorgen? Hoe inspelen op de vraag van jongeren en hun context naar een meer individuele benadering ? Wat is de meerwaarde van dit samen werken ? In deze workshop starten we met enkele beschouwingen en uitwisselen van ervaring in het werken met groepen. Vervolgens gaan we samen in groep aan de slag om te ervaren hoe het samen tot iets komen verbinding creëert, ook al zijn we mensen met verschillende achtergronden en persoonlijkheden, die elk individueel kiezen voor deze workshop, maar niet per se voor elkaar. Als afsluitend moment horen we graag hoe het was om samen te klinken.

 

WORKSHOP WS42 - DIGITALE MEDIA / SCHERMVERSLAVING

Dinsdag 17/09/2019 - 11:50 - O&N 2 - Hippocrates 6

Auteur : Davy Nijs / Johan Van de Walle

Organisatie : UCLL mediapedagoog / De Sleutel

 Een ouderavond rond mediaopvoeding.

Digitale media spelen een steeds grotere rol in de ontwikkeling van kinderen en jongeren. Kansen en risico’s lijken hierbij hand in hand te gaan. Omgaan met digitale media dient een plaats te hebben in de opvoeding.

Mediaopvoeding is er op gericht zelfcontrole bij kinderen en jongeren te bevorderen om zo: 

  1. grenzen te stellen aan zichzelf,
  2. veilig om te gaan met media,
  3. selectief en doordacht media te gebruiken,
  4. deel te nemen aan de maatschappij.

Als ouder en opvoeder moet je inzetten op bewustmaking en begeleiding. Dit doe je door een evenwicht te zoeken in ‘sturen’ en ‘verbinden’. Mediaopvoeding gebeurt best binnen een liefdevolle relatie waarbij regels gehanteerd worden die passen bij de ontwikkeling van het kind. Enkel zo zullen kinderen en jongeren leren zelfstandig om te gaan met mediagebruik.

Soms zijn ouders en opvoeders hierin onzeker en kan het gezamenlijk nadenken met andere ouders en opvoeders een eerste steun betekenen. De ouderavonden die ik begeleid kunnen hierin betekenis gevend zijn. Ik maak daarom graag gebruik van een mix tussen informatieoverdracht en ervaringsuitwisseling.

Klikken doet kicken.

We kunnen schermen niet meer uit ons dagelijks leven bannen. Een app’je sturen om te melden dat we te laat zijn en ondertussen Spotify in onze oren. Enkele uurtjes gamen met vrienden van over de hele wereld, een WhatsApp’je sturen, Instagram en Facebook checken. Misschien ook voor jou een dagelijkse realiteit?

Het baart de samenleving stilaan zorgen want is te veel schermtijd wel gezond? Kun je verslaafd raken aan gamen of aan je  smartphone? En wat doet al dat schermgebruik met ons brein? De WHO kondigde in april 2019 richtlijnen af in verband met schermgebruik voor kinderen. Dagelijks verschijnen in de media tegenstrijdige studies over de risico’s van het overmatig gebruik van schermen en gamen.

Hoe dan ook, ouders en leerkrachten worden dagelijks geconfronteerd met jongeren die blijkbaar met hun smartphone vergroeid zijn.  Hoe gaan we daarmee om? Waar trekken we de grens?

Vanuit onze expertise met verslaving ontwikkelden we een vorming rond het thema schermverslaving.  Daarin geven we antwoord op volgende vragen:

- Moeten we ons zorgen maken over het smartphonegebruik bij jongeren?

- Dienen ouders en scholen kinderen en jongeren te beschermen tegen overmatig schermgebruik?

- Waarom is het belangrijk om de nadruk te leggen op slaap, beweging, verveling, concentratie en offline vriendschappen?

- Digitale detox versus digitale voedzaamheid… What’s in a name?

- Wat zegt de wetenschap over game- en schermverslaving?

- Is de jeugd verslaafd? En zo ja, kunnen ze behandeld worden?

 

WORKSHOP  WS39 - TEJO ANDERS MET JONGEREN

Dinsdag 17/09/2019 - 10:20 - O&N 2 - Hippocrates 6

Auteur : Ingrid De Jonghe

Organisatie : TEJO Therapeuten voor jongeren

Verlies ze niet! Een pleidooi om anders om te gaan met jongeren.

Het gaat niet goed met onze jongeren. Meer en meer jongeren hebben depressieve gedachten. Ingrid De Jonghe ervaart deze en nog vele andere problematieken dagelijks bij TEJO (Therapeuten voor jongeren), een vrijwilligersorganisatie waar jongeren kortdurend, gratis en anoniem therapie krijgen en waarvan er ondertussen 14 huizen zijn in Vlaanderen. Zij is de oprichtster en stuwende kracht van deze mooie organisatie

TEJO zet met haar hulpverlening hoog in aan de voordeur met zeer kwalitatieve therapeuten zodat de problematieken snel en efficiënt worden aangepakt en niet verder escaleren. We werken met elementen uit de Kort Oplossingsgerichte Therapie zoals de tovervraag. Elke therapeut mag daarnaast werken vanuit zijn eigen therapeutisch denkkader. En we merken dat het werkt. Jongeren zijn gemiddeld 6 sessies bij TEJO.

Daarnaast streeft TEJO ook naar een attitudeverandering in de omgang met jongeren met meer ruimte en positieve aandacht voor hen zodat ze zich kunnen ontplooien tot gezonde volwassenen. We kunnen met zijn allen iets doen voor onze jongeren, ook zonder dat we hulpverlener zijn. Ingrid De Jonghe roept hiermee op tot effectief altruïsme, een oplossing die binnen ieders handbereik ligt.

 

WORKSHOP  WS43 - VROEGDETECTIE TER DISCUSSIE II

Dinsdag 17/09/2019 - 14:20 - O&N 2 - Hippocrates 3

Auteur : dr. Anne Clara

Coauteurs : Ingrid De Paep

Organisatie: Connect 14-25 - mobiele werking

De werking Connect 14-25 is essentieel niet verbonden aan een psychiatrisch ziekenhuis, maar is een werking die valt onder het netwerk Radar.

Differentiaaldiagnostiek bij vroegdetectie van psychosegevoeligheid: enkele voorbeelden uit de praktijk.

Sinds mei 2018 is Connect 14-25 het multidisciplinaire team binnen RADAR dat zich richt naar jongeren tussen 14 en 25 jaar met vermoeden van psychosegevoeligheid en/of middelengebruik. De afbakening van de leeftijdsgrenzen overstijgt de breuk op 18 jaar, die vaak ervaren wordt in de zorg na de kinderpsychiatrie.

Veel adolescenten krijgen te maken met psychotische ervaringen. Vaak verdwijnen die ervaringen spontaan en ontwikkelen ze zich niet tot een psychotische stoornis, of ze kunnen evolueren naar een andere dan een psychotische aandoening. Belangrijk evenwel is deze jongeren goed op te volgen en indien nodig toe te leiden naar gespecialiseerde hulpverlening opdat een transitie naar een psychose zou voorkomen worden.

Psychische symptomen kunnen persoonlijke betekenis hebben en moet men niet per definitie als afwijkend beschouwen. Negatieve emoties horen bij het leven en moet men niet altijd onderdrukken. Beter is het leren omgaan met en verdragen van psychische tekenen of negatieve emoties die je onherroepelijk tegenkomt omdat het leven nu eenmaal vol grote uitdagingen en ontberingen zit.

De eerste tekenen van een psychische aandoening kunnen heel divers en ongedifferentieerd zijn, wat de differentiaaldiagnose bemoeilijkt.

 

WORKSHOP  WS7 MULTIDISCIPLINAIR SAMENWERKEN IN EEN GESPECIALISEERD REVALIDATIECENTRUM

Dinsdag 17/09/2019 - 10:20 - O&N 2 - Hippocrates 2

Auteur : Effy Vanspranghe (coördinator)

Coauteurs : Christine Huysman (psychotherapeute), Nele Bassier (kine), Anne-Lore D'Haene (logo)

Organisatie : De Dauw - Leefgroep Blauw

Multidisciplinair samen-werken in een gespecialiseerd revalidatiecentrum (met internaat) voor kinderen en jongeren met een autismespectrumstoornis en een psychotische kwetsbaarheid : hoe doen we dat?

De Dauw is een kleinschalig en uniek centrum. We krijgen kinderen en jongeren met een ernstige problematiek doorverwezen die vaak al redelijk wat faalervaringen achter de rug hebben (in diverse scholen geweest, opnames in de psychiatrie,…) - met de opdracht deze kinderen terug thuis en/of in school te integreren. We hebben drie aparte leefgroepen en werken multi- en interdisciplinair vanuit verschillende denkkaders waarbij alle disciplines dagelijks in de leefgroep staan. We pogen het kind en zijn netwerk zo individueel mogelijk te begeleiden naar doelstellingen van integratie. Dit lukt de ene keer al succesvoller dan de andere…  In de workshop willen we aan de hand van een concrete casus en een aantal (theoretische) principes op basis waarvan we vertrokken zijn de behandeling van een jongen in onze voorziening schetsen, met de nadruk op de verschillende samen-werkingen die er zijn. Dit gaat over interne samenwerkingen (hoe werken we binnen het team samen, hoe werken we teamoverschrijdend samen binnen de instelling, hoe werken we met de ouders samen, hoe werken we in psychologische begeleiding met de jongere samen, hoe werken we met de externe school samen,…). We gaan hier zowel in op de sterktes als op de zwaktes die wij ervaren, en leggen een link naar de theoretische vertrekpunten en denkkaders van waaruit we in deze casus vertrokken zijn.

WORKSHOP  WS21 - SUICIDEDREIGING / SEKSUEEL OVERSCHRIJDEND GEDRAG

Dinsdag 17 september - 14:20 - O&N 2 - Hippocrates 4

Auteur : Dr. Sanneke Wilson / Ninke Duquet

Coauteurs : Jan Goossens / Charlotte De Pourcq

Organisatie : Yuneco - Crisis / I.T.E.R Jongerenteam

Acute en chronische suïcidedreiging: let’s do (and skip the don’t!)

Aan de hand van verschillende stellingen rond acute en chronische suïcide dreiging zal er tijdens deze workshop een interactieve dialoog gevoerd worden gebaseerd op klinische praktijkervaringen. De stellingen zullen zowel betrekking hebben op netwerking als op de specifiek doelgroepgebonden thema’s. Tijdens deze workshops zijn we niet bang om te stellen dat:

- Een psychiater enkel medicatie voorschrijft en de cliënt onvoldoende opvolgt. 

- Consulenten te snel verontrust zijn en psychiatrische opnames voor cliënten eisen.

- Leerkrachten alle verantwoordelijkheid van zich afschuiven als er mogelijks sprake is van suïcide dreiging.

- Contexten vaak onterecht suïcide dreiging aanhalen om op die manier snelle hulp te krijgen.

- Therapeuten enkel om juridische redenen jongeren met suïcide dreiging doorverwijzen naar andere diensten.

De vraag is echter, worden deze stellingen bekracht of juist ontkracht en hoe helpt het ons als betrokkenen om met die inzichten samen tot constructieve samenwerkingsverbanden te komen in een maatschappij waarbij netwerking een steeds grotere plaats inneemt?

Seksueel grensoverschrijdend gedrag: Let’s do (and skip the don’t!)

Aan de hand van verschillende stellingen rond seksueel grensoverschrijdend gedrag zal er tijdens deze workshop een interactieve dialoog gevoerd worden gebaseerd op klinische praktijkervaringen. De stellingen hebben zowel betrekking op netwerking als op de specifiek doelgroepgebonden thema’s. Tijdens deze workshops zijn we niet bang om te stellen dat:

- De verantwoordelijkheid binnen netwerken direct wordt doorgeschoven als er seksueel grensoverschrijdend gedrag wordt vastgesteld.

- Je als therapeut mee verantwoordelijk bent voor hervalsituaties.

- Een psychiater nooit medicatie voorschrijft voor seksueel grensoverschrijdend gedrag.

- Psychiatrische opnamediensten jongeren met seksueel grensoverschrijdend gedrag altijd weigeren.

- Instellingen zelf moeten instaan voor de veiligheid van hun jongeren.

- Jeugdrechters te snel sanctioneren als het gaat om seksueel grensoverschrijdend gedrag.

 De vraag is echter, worden deze stellingen bekracht of juist ontkracht en hoe helpt het ons als betrokkenen om met die inzichten samen tot constructieve samenwerkingsverbanden te komen in een maatschappij waarbij netwerking een steeds grotere plaats inneemt?

 

WORKSHOP  WS33 - ABFT en GEHECHTHEIDSNARRATIEF in ROLLENSPEL

Dinsdag 17/09/2019 - 14:20 - O&N 2 - Hippocrates 6

Auteur : Tara Santens, Karen Bauwens en Jasmijn Creten

Organisatie : UPC Z.Org Kuleuven

Werken met het gehechtheidsnarratief vanuit het ABFT model.

Als therapeut genereer je voortdurend hypotheses over hoe je het huidig functioneren van de jongere en ouder(s) kan begrijpen. Bij ABFT (Attachment Based Family Therapy) doen we dit steeds vanuit het gehechtheidsperspectief. Wat helpt je in het nadenken over casussen vanuit gehechtheidsperspectief? Welke gehechtheidstaal kan je gebruiken? Wat helpt je in het genereren van hypotheses m.b.t. het gehechtheidsnarratief? Hoe breng je deze hypotheses in gesprek met je cliënt? Samen gaan we op zoek naar gehechtheidstaal en hypothesen die we in gesprek met de cliënt kunnen toetsen en bijsturen. Aan de hand van een videofragment gaan we hiermee aan de slag en oefenen we in rollenspel met gehechtheidstaal en gehechtheidsnarratief.